2019: K-pop krijgt een eigen categorie

Toen MTV in 2019 Best K-Pop introduceerde, was dat op zichzelf al veelzeggend. K-pop was internationaal te groot geworden om binnen een van de belangrijkste Amerikaanse muziekshows te negeren. De eerste prijs ging naar BTS met Boy With Luv, de samenwerking met Halsey. Ook BLACKPINK, EXO, Monsta X, NCT 127 en Tomorrow X Together behoorden dat jaar tot de genomineerden.

De aparte categorie riep tegelijkertijd discussie op. Vooral binnen fandoms ontstond de vraag waarom artiesten die inmiddels internationaal miljoenen fans bereikten een afzonderlijke K-popcategorie nodig hadden. Een eigen prijs kon worden gezien als erkenning, maar ook als een grens: hier staat K-pop, daar begint de ‘gewone’ internationale popmuziek. Die discussie raakt aan een terugkerende vraag binnen Hallyu. Wanneer wordt een Koreaanse cultuurvorm onderdeel van de internationale mainstream en wanneer blijft zij vooral herkenbaar als iets Koreaans? De jaren daarna zouden laten zien dat beide tegelijkertijd mogelijk zijn.

BTS bleef niet binnen Best K-Pop

BTS werd aanvankelijk het gezicht van de nieuwe categorie en won Best K-Pop in 2019, 2020 en 2021. Maar ondertussen begon de groep ook buiten die afgebakende plek prijzen te winnen. Dat werd in 2020 al zichtbaar toen BTS bij de VMAs onder andere Best Pop won. Ook Best Group werd vertrouwd terrein. Van 2019 tot en met 2022 won BTS vier keer achter elkaar de groepsprijs; in 2026 kwam daar een vijfde overwinning bij. 

Daarmee veranderde langzaam ook de betekenis van Best K-Pop. De categorie bleef belangrijk als erkenning van het genre en zijn internationale publiek, maar vormde niet langer de enige route waarlangs Koreaanse artiesten bij de VMAs succesvol konden zijn. Dat is relevant omdat de VMAs bij uitstek een prijs zijn waarbij muziek en beeld samenkomen. De awards bestaan sinds 1984 en werden groot in een tijd waarin MTV de videoclip tot een essentieel onderdeel van de popcultuur maakte. Juist dat sluit opvallend goed aan bij K-pop, waar muziek, choreografie, styling, videoclips en zorgvuldig opgebouwde concepten vrijwel vanaf het begin met elkaar verbonden zijn.

BLACKPINK en de volgende stap

Ook BLACKPINK werd steeds zichtbaarder binnen de VMAs. De groep won prijzen, verscheen op het podium en de individuele leden begonnen vervolgens met hun solocarrières eveneens een rol te spelen. In 2023 werd bovendien duidelijk dat de ontwikkeling veel breder was dan alleen BTS en BLACKPINK. Stray Kids won Best K-Pop met S-Class en trad tijdens de ceremonie met het nummer op. Tomorrow X Together won PUSH Performance of the Year, Jungkook kreeg Song of Summer voor Seven en BLACKPINK werd uitgeroepen tot Group of the Year.

K-pop was daarmee niet langer een incidentele toevoeging aan een Amerikaanse awardshow. Groepen kwamen niet alleen naar de VMAs om een speciale K-popprijs op te halen. Ze traden op, verschenen in algemene categorieën en werden onderdeel van het programma zelf. Maar vooral de solocarrières van de BLACKPINK-leden zouden de grens tussen K-pop en internationale pop daarna nog ingewikkelder maken.

APT. veranderde het verhaal

Een belangrijk moment kwam in 2025. Rosé won samen met Bruno Mars Song of the Year voor APT. Daarmee werd zij de eerste K-popartiest die deze algemene VMA won. Tijdens dezelfde editie won BLACKPINK Best Group, Lisa Best K-Pop met Born Again en KATSEYE PUSH Performance of the Year.  Juist APT. is vanuit K-Life24-perspectief interessant, omdat het internationale succes niet ontstond door de Koreaanse achtergrond van het nummer volledig weg te poetsen.

De titel verwijst naar het Koreaanse drinkspel apateu (아파트). Een stukje Koreaanse uitgaanscultuur werd daarmee de basis voor de hook van een internationale pophit. Het nummer bleef volgens Korea.net 45 opeenvolgende weken in de Amerikaanse Billboard Hot 100 staan. 

Het laat een belangrijke ontwikkeling binnen Hallyu zien. Koreaanse populaire cultuur hoeft niet noodzakelijk minder Koreaans te worden om internationaal toegankelijk te zijn. Soms gebeurt precies het tegenovergestelde: iets heel lokaals kan juist onderdeel worden van de aantrekkingskracht. En vervolgens kwam 2026.

BTS keert terug en wint drie keer

Bij de VMAs van 2026 won BTS alle drie de categorieën waarin de groep was genomineerd: Best K-Pop, Best Group en Song of the Year. De laatste prijs ging naar Swim, de leadtrack van het vijfde album Arirang. BTS was zelf niet aanwezig bij de ceremonie in Los Angeles, maar reageerde via een vooraf opgenomen boodschap. De overwinning betekende dat een jaar na Rosé opnieuw een artiest uit de K-popwereld Song of the Year won. Voor BTS was het bovendien de eerste overwinning in die categorie en de eerste keer dat een K-popgroep de prijs kreeg. 

De concurrentie bestond daarbij niet uitsluitend uit andere K-popacts. BTS stond tussen artiesten als RAYE, Olivia Dean en PinkPantheress, terwijl ook Golden van HUNTR/X uit KPop Demon Hunters was genomineerd. De officiële MTV-nominaties laten daarmee goed zien hoe vanzelfsprekend Koreaans geïnspireerde popcultuur inmiddels naast andere internationale popmuziek kan staan. 

Daarmee krijgt de overwinning een andere betekenis dan simpelweg nóg een prijs voor BTS. In 2019 kreeg de groep een plaats binnen een nieuwe categorie voor K-pop. Zeven jaar later won dezelfde groep zowel die K-popcategorie als een van de belangrijkste algemene muziekprijzen van de avond.

Lisa en de vraag: wanneer is K-pop gewoon pop?

Misschien is Lisa nog interessanter als je wilt begrijpen hoe de grenzen ondertussen verschuiven. Lisa werd beroemd als lid van BLACKPINK, won als soloartiest meerdere keren Best K-Pop en was in 2026 met Dreamopnieuw voor die categorie genomineerd. Maar ze won uiteindelijk een andere prijs: Best Pop. Volgens Yonhap werd ze daarmee de eerste Aziatische soloartiest die deze VMA won. Tijdens dezelfde avond trad ze op met SaWaDiKa, dat ze voor het eerst live uitvoerde. 

Het interessante is dat Dream bij dezelfde awardshow dus zowel binnen de wereld van K-pop als binnen de bredere popcategorie kon functioneren. En Lisa maakt die grens nog ingewikkelder. Ze is Thais, werd opgeleid binnen de Zuid-Koreaanse idolindustrie, werd wereldwijd bekend als lid van een Koreaanse groep en ontwikkelde daarna een steeds internationalere solocarrière.

Wanneer noemen we zo'n artiest nog K-pop en wanneer simpelweg pop? Er bestaat geen eenvoudige grens. K-pop is namelijk meer geworden dan Koreaanstalige muziek gemaakt door Koreaanse artiesten. Het is ook een productiesysteem, een trainingsmodel, een performancecultuur, een internationale fandomstructuur en een muziekindustrie waarin steeds meer nationaliteiten en internationale samenwerkingen samenkomen.

Zelfs Best K-Pop wordt internationaler

Dat wordt zichtbaar wanneer we alleen al naar de genomineerden voor Best K-Pop van 2026 kijken. MTV nomineerde BLACKPINK met JUMP, BTS met Swim, CORTIS met REDRED, KATSEYE met Pinky Up, LE SSERAFIM met j-hope met SPAGHETTI en Lisa met Dream. Binnen één categorie staan daarmee verschillende generaties en vormen van K-pop naast elkaar. BTS en BLACKPINK behoren tot de groepen die een grote rol speelden in de wereldwijde doorbraak van K-pop. LE SSERAFIM vertegenwoordigt een jongere generatie. CORTIS is nog veel nieuwer. Lisa opereert tegelijkertijd binnen en buiten de traditionele K-popmarkt.

En KATSEYE maakt de definitie nog interessanter. De groep bestaat uit leden met verschillende nationaliteiten en is vanuit een samenwerking tussen HYBE en de Amerikaanse muziekindustrie ontwikkeld volgens veel principes die we uit het Koreaanse idolsysteem kennen. K-pop verspreidt zich daarmee niet alleen doordat Koreaanse artiesten internationaal succesvol worden. Ook het systeem achter K-pop wordt internationaler.

Waarom juist de VMAs goed bij K-pop passen

Dat K-pop juist bij de MTV Video Music Awards zo zichtbaar werd, is niet helemaal toevallig. Vanaf het begin draaiden de VMAs om meer dan alleen een goede opname. De videoclip stond centraal en optredens, mode, choreografie en visuele identiteit werden onderdeel van de manier waarop artiesten zich presenteerden. Dat lijkt sterk op de logica van K-pop.

Een comeback bestaat zelden alleen uit het uitbrengen van een nieuw nummer. Conceptfoto's, styling, choreografie, teasers, muziekvideo's, podiumoptredens en socialmedia-content vormen samen één campagne. Een groep kan per comeback zelfs een volledig nieuwe visuele wereld bouwen. Daarom sluit K-pop misschien wel beter aan bij de oorspronkelijke gedachte achter MTV dan veel traditionele muziekgenres. Het is muziek die nadrukkelijk gemaakt is om niet alleen gehoord, maar ook gezien te worden.

De Moon Person is daardoor meer dan een Amerikaanse trofee in een prijzenkast. De groeiende aanwezigheid van K-pop bij de VMAs laat zien hoe een industrie die beeld en performance altijd centraal stelde aansluiting vond bij een internationaal platform dat precies op die combinatie groot werd.

Van Korean Wave naar internationale popcultuur

Daarmee vertellen de VMAs uiteindelijk hetzelfde grotere verhaal dat we binnen K-Life24 ook zien wanneer we kijken naar Hallyu. De Korean Wave werd aanvankelijk vooral beschreven als Koreaanse cultuur die vanuit Zuid-Korea naar andere landen werd geëxporteerd. K-drama's werden internationaal bekeken, K-popgroepen gingen op wereldtournee en K-beautyproducten verschenen in buitenlandse winkels. Maar die beweging is inmiddels ingewikkelder geworden.

Koreaanse artiesten werken met Amerikaanse, Europese, Japanse en Latijns-Amerikaanse artiesten en producers. Niet-Koreaanse idols debuteren binnen Koreaanse groepen. Internationale groepen nemen elementen van het Koreaanse trainings- en productiemodel over. Tegelijkertijd verschijnen Koreaanse woorden, gerechten, mode en andere culturele verwijzingen steeds gemakkelijker binnen internationale populaire cultuur. Rosé's APT. is daar bijna het perfecte voorbeeld van. Een Koreaans drinkspel wordt het uitgangspunt van een wereldhit. Lisa beweegt tussen K-pop en internationale pop. BTS brengt een album uit met de naam Arirang en wint vervolgens een Amerikaanse Song of the Year-prijs met Swim. 

De richting loopt daardoor niet meer simpelweg van Korea naar de rest van de wereld. Er ontstaat een internationale popcultuur waarin Koreaanse en niet-Koreaanse elementen voortdurend door elkaar bewegen.

Heeft Best K-Pop dan nog wel betekenis?

Dat roept uiteindelijk een interessante vraag op. Als BTS Song of the Year kan winnen en Lisa Best Pop, waarom bestaat Best K-Pop dan nog? De categorie heeft nog steeds een functie. K-pop vormt een herkenbare muziekindustrie met een enorme internationale fancommunity, net zoals de VMAs ook afzonderlijke categorieën kennen voor bijvoorbeeld Latin, R&B en alternative. Een eigen categorie hoeft daarom niet automatisch te betekenen dat artiesten van de rest van de muziekwereld worden afgescheiden.

Het verschil met 2019 is vooral dat Best K-Pop niet langer het plafond lijkt te vormen. Een artiest kan Best K-Pop winnen én tegelijkertijd meedoen in algemene categorieën. Lisa kan voor hetzelfde project zowel binnen K-pop als pop worden geplaatst. Rosé en BTS kunnen Song of the Year winnen zonder dat hun achtergrond in de Koreaanse muziekindustrie verdwijnt. Misschien is juist dat de interessantste verandering. K-pop hoeft niet op te houden K-pop te zijn om onderdeel van de internationale mainstream te worden.

Zeven jaar waarin veel veranderde

Wie de VMAs van 2019 naast die van 2026 legt, ziet daardoor hoe snel de positie van K-pop is veranderd. Eerst kreeg het genre een eigen categorie. Daarna kwamen steeds meer optredens. Vervolgens wonnen Koreaanse artiesten prijzen buiten Best K-Pop. BLACKPINK, Stray Kids, TXT en andere groepen werden vaste namen rond de awardshow. Rosé brak in 2025 met APT. door naar Song of the Year. Een jaar later won BTS dezelfde prijs en kreeg Lisa Best Pop. De vraag is daardoor niet meer óf K-pop een plek heeft bij een grote Amerikaanse muziekprijs. Interessanter is wat er gebeurt nu die plek steeds minder duidelijk begrensd is.

Dat maakt de vier K-popoverwinningen van 2026 meer dan een mooie avond voor BTS en Lisa. Ze vormen een momentopname van een ontwikkeling die al jaren bezig is: K-pop kreeg eerst een eigen plek binnen de internationale popcultuur en begon vervolgens de grenzen van die plek zelf te overschrijden.

Verder ontdekken

Om meer te ontdekken, kun je ons verhaal Van K-Pop naar K-Culture lezen, waarin we bekijken hoe K-pop onderdeel werd van de veel bredere Korean Wave. Ons artikel over BTS in Brussel laat vervolgens zien wat die internationalisering buiten awardshows betekent. Daar wordt Hallyu tastbaar in een publiek waarin verschillende leeftijden en nationaliteiten samenkomen voor een Koreaanse groep. En bij JISOO zien we een andere ontwikkeling: BLACKPINK functioneert niet alleen als wereldwijde groep, maar de afzonderlijke leden bouwen tegelijkertijd eigen carrières op in muziek, mode, film en internationale entertainment.

De VMAs geven daar ieder jaar opnieuw een momentopname van. Maar juist wanneer je 2019 en 2026 naast elkaar zet, wordt zichtbaar hoeveel er in zeven jaar is veranderd.